Ay isigi...

Kim(s)iniz ?

2011-05-06T13:58:00.000-07:00

Mantıksız kalp ilintilerimden susadı dilim . Yırtınmanın adil olduğu kanaatinde devam ederken hareket etmeye , görevini yerine getiriyordu sözcüklere .

Bi' hâyli aciz , kânaatli , mahçup ve de yürektâr ... Mahkum değil sitemlere de , gölgelere de.Fazla savurmadan , hatta incitmeden , anlatıverdiriyor kalptekileri...Ah , olmasa şu ilintileri ! ...

Geri bakmak mühim değil , akıp gidiyor hayat ... Hey , hat ! Avuç içi çizgilerini incelerken , halı desenlerine kaymalıydı gözlerimiz . Olması gerekenimiz . Ey ahalimiz !...

Yorulmaya yeltenmeyi kabul etmeyen anne - babalar gibi , yavrularının zirveye tırmanışlarını inceliyor ilintiler ... Yapma , desen de olmaz , gözüne kestirdiğini kestirmeden yaşatmaz ! Ya hâkim olunmalı zamana , ya da izin vermeli ölümcül yakarışlarına . Haydi , hep bir ağızla , vur-kır-parçala !

Bu bastığın toprak senin , benim , onların , herkesin (!) . O halde hangimizin ? Gir içine...İşte , asıl haysiyetin...

Hangimizin ?

Yorulma , sakın , utanma...Sevmek ; sonsuz değil , onsuz olmaktansa , hiç durma , koş uzağa ! ...

Bu vatan ... Kimin ?!

Bi'şey

2011-04-29T15:01:00.001-07:00

Bu sefer sorularım daha uzun . Sanki destan süsü verilecekmiş gibi geliyor kelimelere . Arkadaşları git gide yaklaşıyor . Sürülerce !

Bulutlar çok yoğun , boğuyor , sabitliyor sanki oksijeni , tam karbondioksite dönüşme aşamasında durduruveriyor iki akciğer arasında .
"E, böyle anlar olur ...!" ... Evet , olur ... Ama nasıl olur ? -Hep zor olur . Nasıl geçer ? -Her zor anlar gibi ...
Ben sınav sorularını hep tam cümleyle yazardım yedili yaşlarımda . "Her zor anlar gibi , zor geçer " Anlatsana bana ?! Yaz...Her kelimede rahatlarsın belki . Her kelime ağırlaştırmıyormuş gibi nefeslerini ... Yine ve yine .

Kopuk kopuk anlatımlara devam etmek gerekirse ; renk cümbüşleri görür oldum bu ara rüyamda . En kötüsü de canlı renkler oluyor . Uyandığımda çok yoruluyorum . Peki , uyku da yoruyorsa , dinlendirecek nedir insanı ?

-Yalnızlık .
Yalınlık . Sabitlik . Durgunluk . Ya tek kelime , ya da yanına yüzlerce yoldaş ... Yalınlıktan kopuk , durgunluktan ayrılış mı ? - Hayır , olmuyor pek öyle. Metrolarda falan görüyorsundur , baya da arkadaş grubu arasında , kulaklığını takmış , midesi bulanmasına rağmen camdan dışarı bakmaya ısrarlı bir genç kızı ...

Hele ki harfler ! Ne zor görevdeler..İşte onlar yalnız olsaydı , sanırım gayet zor olacaktı . F deseydim mesela . Ne anlardın ?
Anlar mıydın ?
Şimdi , ben , birdenbire -nedense- güneş desem ? Çağrıştıracak mı sana Ay'ı ? Anlayacak mısın bendeki yokluğumu ?
Bi'şey dicem ... His neydi ?

İyi

2011-01-09T12:45:00.000-08:00

Tohumunu alıp bir gülün , bülbünü def edemezsin pencerenden . Hani bir anlığına olsun sevsen , izlesen yakarışlarını , kendinden farkını görüp katlanabilirsin belki .
Görmek sevmektir belki de , hissetmenin de ötesindedir . Gidenlerin arkasından gelenleri yolcu etmektir .Hiç farketmediğin tizlikte bir notanın kan damarlarına yayılışını ezdirmemektir piyanonun . Uzanmadan güneşin gözlerine , yanıp kavrulmasıdır teninin . En sevdiğin kıyafetini Ay ışığıyla kurutup , yıldızlarla çitelenmesini izlemektir . Baktığın yıldızları nokta kabul edip birleştirdiğinde , bülbülün aşkını görmektir gülüne . . .
Kim bilebilir ki gülün vardır belki de karşılığı . Mavi gülün sevgilisi gökyüzü , sarınınki güneş , beyazınki bulut mu öyleyse ? Beyaz kanın öyleyse senin , benim beyaz güllerimin ötesinde . Bir dursan , durdurulsan , sakin ritmlere kavuşur belki kalbin . Bülbüle bir bak , bir bak gülüne ... Eksilirlerse pencerenden ?

Olası Yüz

2010-11-26T14:50:00.000-08:00

Zaman müsadesini dile getirse , bir durma yaşayacak belki beynim .
Ardından soracak kendine "Oluyor , ne ? "
Yolda giderken ayaklarını takip etmeyecek belki gözlerim .
Sonra yüzü kirli , basma etekli , saçları tel tel elektriklenmiş bir mendilci kıza rastlamayacak . Hızlanmayacak adımları sonra sorularını duymaktan kaçarcasına .
Gözlerim ve ayaklarım hiç olmadığı kadar uyum içine girmeyecek .
Hayatımı öykülemeye döndürmeyecek ellerim .
Kırmızı beneklerim döküldükçe çoğalmayacak ya da .
Yatağımın kenarında duran beyaz kelebeği ertesi sabah da aynı şekilde bulup dokununca yere düşüşüne ağlayacağını anlayıp susmayacak ya da .
Sevimli yüzleri aramayacak avuç içlerim .
Birden bire bambaşka bir ülkede bulur gibi olduğunu kendimi , kendisime sormama izin vermeyecek ya da ruhî bunalımlarım ...
Bilmem ki ben .

2010-11-03T11:54:00.000-07:00

"Soyut betimlemelere ihtiyacı var ordaki yüzü buruşmuşun...Elleri titrek , yüreği seksüyel . Baştan kırmızı doğmuş , ruhu fahişe , bedeni pamuk nayneee ....Bir damla yaşı hak ediyor mu yanakları ? Öncesinde onca erkeğin tükürüğü eşliğinde...Kadın mı o ? O...O mu insan ? Sen öyle san ! " der Bakkal Amca...

Bilmem nerelere , kimlere göre haklıdır . Ama "insan" kavramı altında ne ruhî cinayetler , ne beddular , ne yakarışlar , ne yalvarışlar , ne soysuzlar , ne sopsuzlar , ne ağlayanlar , ne tiksinenler , ne yiyişenler , ne karamsarlar , ne amerikanlar , ne ruslar , ne ermeniler , ne türkler , ne ulusal egemenlikler , ne hristiyanlar , ne müslümanlar , ne alviler , ne sünniler var ...

Biliyor musunuz ? Farklıymış herkes ....

Derin Bir Nefes Al .

2010-11-03T11:44:00.000-07:00

Adsız bir kız doğurdum , ya da ad koymak istemedim . Nedenini bilmiyorum...Bilmek zorunda da değilim gibi .. Bir kaç kelime satın almalıyım sadece . O kadar uzun süredir dokunmuyorum ki .. Ve o kadar uzun süredir çıkmıyorum ki bir kelamlık harf pazarlarına... Uzun süredir hal-hatır sormamama rağmen harfler beni görmekten bıkkın , ben onlardan yorgun...Şimdi böyle bir cümleyi oluşturabiliyorsa bu beyin , ne kadar içsiz bir halde tahmin edilmesi güç değil .. Zaten kimsenin güç harcamayacaığını bilmek de imkansız değil , neyse ... Doğurganlığımın eseri o küçük kıza gelince...Ne oldu ona bilmiyorum . Bir hikaye uydurmalıyım vapur sesleri ve yoğun sis eşliğinde...Ilık bir yaz gecesiyle başlıyıp , soğuk bir ayaz sabahıyla biten...Küçük bir mektup almalı en son , aşığının öldüğünü büyük bir fahişeliğin gücüyle bas bas bağıran büyük yazılarla ... O an anlamalı ki , yarattığı kadın sıkılmış yazmantan . Son bulmalı harfleri... Ya da , sadece bir an , insan içine karışmalı , kendiyle karman çorman olmalı , belki de kaybolmalı.. Kayıp bürolarında , polis telsizlerinde ,internet arama motorlarında , ya da sokak duvarlarında bulunmayan cinsinden hani... Şöyle , güzel bir 'yok' olmayı başarabilmeli ... Çünkü bu dünyada 'hiç' olmak , bas bas Var Olmak demekti ya ... Sahi , kim demişti bunu ? Yine içindeki o kocamış kadın mı ? ...

Kızım çok konuşur oldu .. İlaç vakti gelmiş olmalı ...

-Düzensizliğin hazzıyla...

Soru Zarfı .

2010-05-15T15:08:00.000-07:00

Yapışık bir his bu , kabarık , yorucu ve de kurtuluşsuz . Tamamiyle bir öküzü sağmak gibi , hem korkulu , hem de sonu doğal ... Yararlı ama ulaşımı ağır arbedeli ... Kapının arkasını merak eden çocuğun tedirginliğiyle beslenen bir burukluğuyla , İlkbahara ait sıcak ve soğuk rüzgarın sevişmesiyle oluşan bir rüzgarın , Uzun zamandır giymediğin yarım kollu tişörtün vesilesiyle , Çıplak kalan kollarını ziyarete gelmesinin cıvıldaşması ... Nedir bu tarifi destansı his ? Tek hece , çoklu bilmece .

Biri

2010-01-29T02:18:00.000-08:00

Hipnozun en orta ve en ucuz noktası aynı zamanda . heh , iste benim o .
Kacmaya calistikca girdaplasa girdaplasa cokertiyo beni . Hayat , iste o .
Bana bisey desene , duyma sen soylensin o .
Mevsimsel kaygilar tam da oktada .
Bak , burda . Surda ve ortada .
Yakin olmak sucsa bana cevapla :
Uzaga kosan kelebeklere yok mu gunah orda ?
...
...
...
Bir de düsündüm sonra . Bit olmak istedim .
Saclarinin arasinda , sonra bir delikten beynine varmak dedim.
Kendimi ariyorum .... Himm... hangi kivrimindayim acaba ?
Sonra beyninde bir bitin düsündügünü düsün istedim . Sonra da pat diye düs !
Cok tuzlu olsun istedim yaslarin .
Heh , iste kavustu yarinlarina .
Bir de bakmissin ben orda !
Sonra düsün düsümde ....
Düstün mü icimde ?

Ekler.ce

2009-11-30T11:43:00.000-08:00

Yaralamak ; Yaralanmaktan güzel olsa gerek . Fiil çatıları da kalbimi bu dolu insanlardan korusa , beynim realiteyi ne hoş hayal edecek .
Ahh güzel dünya ! Tersine dönsen ne muhteşem düzen akacak ve gidip yakalayacak .
Evrenin trapezine binip gitmek varken , tıkılmış yüzeyinde yıldızlara bakmak var boyun tutula tutula .
Mutluluk sadece burada . Gözünün önündeyken ara dur ve yıkıl farkına !
Yardan gelmesin bu seferki hikayede yara .
Haydi anlamdaşsız cümleler ! Dizilin yan yana . Ve şimdi de halaya :
Son kez demek istercesine sakince ,
Yakından tiksinen bakterilerce ,
Sensiz ölen ruh ikizince ,
Güneş ışınlarının vurduğu kedi gözünce ,
Aklımda yatıp kalan pis düşüncelerce ,
En ukalaca sırıtıcan sözcük köklerince ,
Manasızlığın anlamını taşıyan kavram düzmecelerince ,
Hayata el sallayan minicik bebekçe ;
Hepimiz yardan gelen yaralar doluyuz .
Ve bir yeşil elmayı bir kırmızı elmayla birleştirip " biz bir elmanın iki yarısıyız" diyeniz ,

Onlar.ca . . .

Sorumsuz Dönemece .

2009-11-03T11:49:00.000-08:00

Ses . . .Bir ve iki . Ve de daha niceleri ...Çağırmak içten geliyor , biline ... Ve de üstüme basıp da gidiyorlar öldüre öldüre .Ne yarlar olsun dedim de kapılarını duvarlaştırdılar . He , anladım tamam , sonumu hazırladılar .Her ALLAH ın kulu yakınken uzak oyunu oynadılar . Tamam da , ne bu acele ?En sonunda gideceğim ya ahirete . Bu heyecan niye?Yemekleriniz hep banılır acılı ekmekle . Bu yakma eylemleri neye?Sahipsiz ruhlarınız izinsiz girip çıkıyor kalbime .Sükutsuz çehrenizin görüntüsü çivileniyor göz kapaklarımın içine .Ve sevimsiz halleriniz eğrik büğrük yakınlaşıyor hislerime ...Siz !... Ademoğulları !... Ne haysiyetsizsiniz öyle !Uzak durun desem yetersizsiniz . Gelin , buyrun desem yitirileceksiniz .Ahh ne gereksizsiniz !Ya insan gibi ölünüz , ya da hayvan gibi yaşama ideolojisinden kurtulunuz .Tamam , tamam . Ricaalarım kafii bilirim . Peki ya bilmediklerim ?
Yağmurdan kaçan sokak çocuğu gördünüz mü hiç ? Sizce siz ıslanmaya tenenzül etmeyen şemsiyeliler gibi hissettiklerinden mi ? Yo , hayır . Hepsi hazır ve nazır . Sadece tekerrürlenen üşüme hissinden korkarlar . . . İt gibi sıtmadan titremekten .Siz hiç , yağmurdan korkan güneş gördünüz mü ?
A - aa..Siz dünyasınız be ! hem kendi etrafınızda , hem de değişkenliğiniz etrafında seğir ediniz . Aman ha! Sakın ha ! Bana değmeyiniz ....

. . . Udlo . . .

2009-10-17T03:13:00.000-07:00

Rüzgar üşüyor .
Saat tiktak değil tak tik diyor .
Kelimeler sağırlaşıyor .
Yağmur toplanıyor .
Bulutlar gülüyor .
Yıldızlar sönüyor .
Güneş buz tutuyor .
Sabitler oynaşıyor .
Öküzler mee -ee liyor .
İnekler mö-öö lüyor .
Sigara yandıkça büyüyor .
Gecenin karanlığı Ay'la sevişiyor .
Matematik edebiyat yapıyor .
Sefiller burjuva oluyor .
Uykular uyanıyor .
Yarınlar düne kaçıyor .
Sen ben değil , sen sen oluyorsun .
Ben sen değil , ben ben oluyorum .
Farklılaşıyor benden kalanlar .
Senden gidenler . . .
Sessiz ölenler . . .
Çığlık çığlığa tıp oyuyorlar .
Yakın olanlar uzaklara özeniyorlar .
Bana katılanlar sensiz ölüyorlar .
Müzik ruhun zehri oluyor .
Bayatlar tazeleniyor .
Dünya tersine kovalıyor kendini , evreni , düşleri ...
Düş kırıklıkları ayağına batıyor , acıyor dünya sonra . . .
Sonra , ölüyor . . .
Bir küçük cımbızla çıkarmaya çalışsa da ölüyor .
Ölüyor işte . . .

Hasta.lık.lı

2009-09-17T02:28:00.000-07:00

Dinle.nmeliyim . Evet , mavi bunun için iyi gibi . . .
Yatay yazılar istemiyorum . Rendeleniyorum sanki bir kaşık sosunuza . Hayat ve hayatlar bana akıyor uzun uzadıya ...
Kelebeklere kanatları yorucu geliyor gibi . Rüzgar yardım ediyor itişleriyle buruk ve eğri .
Yakınım . Bari ölüme yıkanıyım . Oh ne güzel !. Aksın üstümden hayat tozları .
Mat renkler canlasın . Sabitler ayrılsın temellerinden . Safinalar da tabii . . .
Yarın düne karışsın . Bu gün bana kalsın . . . Olmaz mı sanki ?
Tıkandım mı ne yine ? Bu duygu kabızlığı neden ? Sanırım yavaş yavaş yemememden . . . Akıl edemedim hala hem şişiriyor kalbimi hem yağ bağlatıyor hem krizlere yolları temizliyor hem de duygu kabızlığına sebebiyet veriyor .
Yavaş yavaş derim . Beni dinlemez yine Aslı.m . Aşksa aşk , tamam . Ama nedir bu acelen ?. Birden içine nefes gibi çekmen ? Nefessiz ölürsün , evet . Ama aşksız kalsan ne olur sanki ? Anlıyorum gibi bir - iki ...Sen ve ben iki kişiyiz . Yok , yok ben ve sen bir kişiyiz. Yok , yok ben Sen im . Sen ve ben biz değiliz henüz. Ondandır duygu bulantım ...

Kabız ve bulantı . Hoş mu ?
Kelebeklere yorucu gelen kanatları bana gelince boş mu ?
Bir gün ömrüm olsa da yirmi üç saatini RABB ime secde ederek , bir saatini sadece kalbinde uyuyarak geçirsem ... Çok mu?

Bir Günüm .

2009-08-14T00:56:00.000-07:00

Garip uyandım bugün , neden bilmem .
Ama tahmin yürütmek mümkün ... Bugün iki defa uyudum . Birincisinde dalıp gittim . Seni gördüm rüyamda ;

Okulun ilk günüymüş .Heyecandan ölecek gibiymişim . Tam sınıf kapımın karşısındaki ponodan bir şeyler bakıyormuşsun ayaklarını arkaya kıvırıp,
parmaklarının ucunda tutup sağ sola sallayarak ; çocukluk edasıyla...
Heyecanlı olduğunu ellerine bakarak anlamışım yine ...Sırtında birleştirmişsin iki elini ...Göya ponoyla bir bilim adamı gibi ilgilenişinden bazen kavuşmalarını ayırıp,ponoda birşeyler gösterip tekrar birleştiriyormuşsun onları ...Sonra senin yine o bıyık altından bakışlarını seziyormuşum .Kafan kaymasa da gözlerin kayıyormuş bana . Nasıl heyecanlıymışsın öyle...Ara sıra ellerini ayırınca deli gibi titrediklerini görüyormuşum . Benim heyecanım yetmezmiş gibi bir de seninkiler yığılıyormuş üstüme . ..
Ah ! Sana dememişmiyim sanki ...Ben sen oluyormuşum ! Ama , söylememişim tabi ...Ama sen bilirmişsin , bilirmişim ....

Sonra seninle aynı sınıftayken okuduğumuz arkadaşlarımdan biri geliyormuş yanıma ...Ben heyecandan ağlamışım meğer . O gelince yanaklarımdaki ıslaklığı hissediveriyormuşum . "O" diyormuşum ... "Bakın , o orda ! " ....
Arkadaşım bu halime bakıp bir -den gülümsüyormuş ... "Aslı" diyormuş..." Bir şey itiraf edeyim mi sana ? " . Deli gibi "evet" dercesine başımı aşağı yukarı kaldırıyormuşum .-"Seviyordu seni " ..."Ben duymuştum arkadaşlarıyla konuşurken " ....

O an sanki bütün karanlıklar üstüme çullanmıştı . "seviyor.'du'" ... "-du" muydu ? Yani şimdi sevmiyor mu ?
Hemen en yakın arkadaşımın yanına gidiyormuşum ...Ona söylüyormuşum ...Sonra o da bana " aa...O zamanlar ben de duymuştum ama sana söylemeyi unutmuşum" diyormuş !

Unutmuş mu ? Sanki kimse yüreğimdeki aşkın büyüklüğünü bilmiyormuş gibiymiş . ..

O hınçla uyandım ...Sonra senin hayalini kurup yine uykuya daldım ...İkinci uyuyuşumda yine seni gördüm ! ;

Senin için bir arkadaşımla bütün Bağcılar 'ı dolaşıyormuşum ...Yeter ki senin evini bulsaymışım ...Senin evin olduğunu zannettiğim yer bir zamanlar hoşlandığım çocuğun evi çıkıyormuş . Ne garip ! .Sonra bir bakıyormuşum ki herkes okula gidiyormuş yolda .Okul açılmış seni ararken .Eve hızlı hızlı gidip formamı giymek için içine şeytanın karıştığı bir aceleye bürünmüşüm ...

Ve o jet hızındaki ilerleme beni ürkütüp tekrar uyanmama vesile verdi ...

Tamam , anlaşıldı ki sebep sensin ...Bu garipliğin adı da "huzur" ve "mutluluk" kavramlarının birlikteliğine "aşk" ında karışmış olmasıydı belli ki ...

"Bu gün her zamankinden fazla sen kokuyorum ..."

Doğ (um) Gün (üm)

2009-08-02T15:33:00.000-07:00

Mana bulunuyor yavaşça . Sabahlamak amacım , evet .

Bu gece doğumuma bağlanan gece . Bir kaç saatler sonra annemin sancıları başlayacak .Kudurucağım içeride .Neyime ne lazım ? Aceleyle gelmek imiş kabahatim!

Yakınlaşıyor bir şeyler .Dur , dur bir saniye . Neden garibim bu kadar ?Her neyse ... Devam etmelyim ...

Ay batmamak için çabalıyor . Ardından savaş başlıyor Güneş ile aralarında . Yıldızlar kimden taraf olacağını şaşırıp , akrabalar birbirlerine siper ediyor kendilerini .Güneş 'in alevinden korkanlar ondan yana , Ay'dınsızlıktan korkanlar ise Ay'dan ...

Sonra ortada bir yerlerde herkesten izinsiz bir ışık beliriveriyor ! Nereden geldiği belli olmasa olmaz mı sanki ?

Ee, ben doğdum işte .Hemde altı buçuk aylık iken ...Soruldu bana ve gelmek istiyorum dedim arzuluca Tanrı 'ya .Sonra kafa tuttu şeytan yine sabırsızca .Def et dünyaya!!!
Geldim . Gökyüzündeki savaş durmuştu yeni yeni ...Söndü bir şeyler . Korları kaldı ve hissediliyordu da ...
3 Ağustos 1992 ! ....İki buçuk ay sonra olması gereken bu tarihte gerçekleşti .Çünkü Rabbimin istediği buydu .

Sen ! Ey sevdiğim !...Okuyorsan bu yazıyı sor şimdi kendine ! Evet , sen , iyi biliyorsun kendini. !
Doğmasaydım eğer , ya da bu gün (doğduğum gün) gömsem hayata gözlerimi ve o savaşa gitsemde o ortadaki ışığa kurban gitsem , ne hissederdin?

Dünya...Bensiz olsan .. Olur muydu kaybın leşlerinde ?

Dolu Ay .

2009-07-05T04:26:00.000-07:00

Uzağa yakın kalpler çok yakarmış , bunu öğrenmem hiç de zor olmamıştı . . .Hayat kaç defa , hiç bıkmadan , dikdatör bir öğretmen olmuştu beynimin içinde .Kalbime siper alınmıştı bütün okları . . .

Öğrenmiştim !
Ama hep mutluluğu oyuncak ederek büyüyordum .Ve büyüdüm .
. . .
Kalbime girmeyecektin .
Oyuncak ettin aşkı . Aşkla oynayarak büyüdün . Kalbime girmene izin verdim , oyuncak ettim ruhumu sana .

Bu sana son besinimdir . Artık annen değilim . Ruhumu emdin . Artık insan değilim !
Oyuncağındım . Artık oyununum .

Büyü de gel çocuk . Artık bir kavram kutusuyum . !

Şimdi Mavi gözlerden beyaz sular akar mavi denizlere...Her yer bembeyazken her adımımla siyaha boyanır baktığım , bastığım , dokunduğum yerler .Büyüyüp siyah aşırı renge bürünmelisin çocuk .

Kaybolmak hep zamirin midir ?

2009-07-05T02:46:00.000-07:00

Dalgalar başka bir kıyıya köpüklü sevinçler çarpmaya gidiyor düzene asılı şekilde . . .
Martılar kovalıyor huzuru mutluluğa kavuşsun diye .
Hüzünlü sonlar sessizliği oynuyor batıl inançlara gebe olsun diye .
Sense hep hüzünle sevişirsin ölüme gebe kalayım diye . . .

03/07/2009 -- 00:12

2009-07-05T01:08:00.000-07:00

Mavi çalıyor beni . . .
Gökyüzüyle birleştiği ince çizgiye çekiyor .
Mavi , çağırıyor beni . . .
Okyanusun dibindeki en ince kuma gömüyor şimdi .
Sonra, Ay çığırıyor . . . Kurtarıyor : S(b)eni . . .

02 / 07 /2009 -- 14 : 35

Kalp Tınıları

2009-06-19T04:07:00.000-07:00

Bir an durdum ... Uzun zamandır duymadığım bir ses çağırdı birden : "Gel." ... O kadar safça ve bir o kadar pamukça...Yavaş yavaş sevişmeye uzanan masum bir çift gibi sessizce uzattı ses tınılarını..."Gel"...Ne hoştu kıyılarıma gelmiş martıları...Aç değildi ama sırf iletişim sevgisinden elimdeki ekmeğe atıyorlardı çığlıklarını...Onlar da sahiplerine benziyorlardı .Dalgaların sesleriyle birlikte ne hoş bir koro oluşturuyorlardı.."Gel" diye inleyen tınıları hoş buyurmuştu beynime.Ordan kılcaldamarlarımın üzerinde ilerleyen ses dalgaları kalbime yaklaştıkça eko veriyordu..Beynimi terkeden her korku bu damara binmek istesede yer bırakmıyordu. Gözlerimi doldurmaya başladı içimdeki şeyler.Anlam veremez oldu kelimeler.Öğrenmelerim gecikti.Zihnim tekrar dolmaya başladı ancak başka bir değişimle.Yok olup,tekrar başladı....Yavaşlayan kelimeler bomboş ilerleyen boşluklarlan bokluklara düşen korkulara sarıldı . Bok vardı ya ! Kalbimdekine duyurmaktı amaçları...Ama o sadece beni duyuyordu.Oradan kıpırdayacağa da benzemiyordu hani.Keyfi hoştu.Martıları dinliyordu.Deniz kokusunu duyuyordu...Kalbimde büyüttüğüm bu çocuk nasıl birşey olacaktı?..Ne hoş olacaktı.Ne eşsiz..Ama eş.im..Birden nefes borumdan ,nefes borusuna sevgim akamya başladı . Acaba boğar mıydı ? İsteksiz oldu..Mide borusuna gönderecektim oysaki...Ya ölürse ?Çırpınmaya başladı bebeğim...Kelimeler korku boklarıyla kapısına vurmaya başladı kalbimin...Oysa bebeğimin çırpınmaları bana ulaşması içindi.Doğmak istiyordu artık..Martıları benle izlemek istiyordu.Ama ... Ama küçücüktü daha.Çok zayıftı kalbi.Bir nefesimle ölebilirdi..Oysa o dudaklarımda nefes almak istiyordu..Deniz koksunu burnundan alıp,ağzından bana vermek ...Hem yepyeni hem de çok yorgundu bebeğim.. Nasıl doğardı? Belki de doğduğunda beni hatırlayamayacak kadar küçüktü beyni,gelişmemişti...Belki...Avucumda bile kaybolacak kadar küçüktü kalbi.Ama koskocaman sevgimi alıyordu içine..Rabbimin müzicesi..Kalbime emretti sesiini.!"Gel" dedim...Uzandı koynuma..Küçücüktü...Çok yorulmuştu doğarken...Kan ve ter içindeydi...İlk önce kanını temizledim bembeyaz,özüm kokkan bir mendille...Ardından teri sindi üstüme...Öz.ü ne güzel kokuyordu öyle ? Rabbimin mucizesinin kalbine emrim indi."Aslı.m sensin" dedi...Öz.üm...Uykuya daldı sonra...Melekler eğlendirdi Yavrumu.Kalbimden emzirdim.Hani o hiç tükenmeyecek sütümden...Koskocaman oldu kalbi.Ama sevgimden çok büyüyemedi...Bu sefer kanında gezdirdi meyvelerimi...Köklerimden tuttu sımsıkı.Bırakamadı sonra.Özüm kokan o kanlı mendilim avucunda ,koynumda o ,gittik ölüme...Ölüm mendilim kadar bembeyaz ve biz kokandı.Mis gibi..Ölüm sen ve bendi aslında bebeğim..Melek bebek...Doğdun , büyüdük ve öldük.Doğdum ,gördüm ve öldük.Bendim, sendim ve bizdik..Ve... Öldük ...

Gece-Boşluk-Sen . . .

2009-06-05T17:38:00.000-07:00

Yazsam ...diyorum şimdi ...
Ama çalıyor Anneke ruhumun birikintisinde...

Sonra , ruhum sesleniyor . . .
Ya ölürsem sensiz bu bedende ?

Şimdi yazsam diyorum ...
Madem ölücem sensiz seslensin ruhum kibritsiz.
Ya uzar giderse bu ölüm sensiz ?

Diyorum yazsam şimdi ...
Ya duymazsan beni ?
Ya terkedip gidersen leşimi ?
Ya ardına bile bakmadan boyu uzarsa gölgenin büyülü şekli...
Ya "işte bu kadar"sa işi işleklerinin !

Şimdi , diyorum... Yazsam ?

Bir Gün... Belki .

2009-06-01T08:46:00.000-07:00

Bazen hırçınlaşıp duramaz ya yerinde hisler...
Hani sele özenip içinden taşırlar ya düşünmeden .
"Nerdeyim , Ne Yapıyorum" kıvamında dolanırsın ya derbeder ...
Yakamoz alır başını gider ya sormayıp beyninden kalbine.
Bir anda iner yüreğine de bütün kelimeleri salar ya üstüne...
Nefes alırken birden sıkışır tam göğsünün ortasında , aklına düşerim ya belki...
Sesimi duymaya başlarsın ya beyninde...
Kalbinin kan gölünde boğulursun ya bensiz...Can simitinsiz...
Gözlerin yanmaya başlar ya aniden habersiz...
Dolar da akar ya yaşların tuzlu tuzlu yarana sebepsiz...
Benden uzakta belki bi'haber beklerken kalırsın çaresiz...
Belki özlersin bir gün beni beyinsiz...Sadece kalbinle!
Belki aşıksındır bana oralarda bir yerlerde...Herhangi bir vakitte...
Belki...
Belki hayal değildir bunların hiç biri..

Hani bazen , ölümü taaa dilinde hissedersin ya ekşisiz...
Ordan kalbine iner ya...
Gözlerini yumduğunda gizli bakışlarım gelir ya belki gözlerini ziyarete...
Kalbine dokunur hiç hissetmediğin ellerim belki ...

Belki hayal değildir bunların hiçbiri..
Belki sahiden seviyorsundur beni...

Hani ... Aşk sarar ya bütün bedenini...
Kalbine hiç sormaz ya...
Beynini ele geçiriverir ya isteksiz...
Belki...
Belki seversin gerçekten beni bir gün ...kendinden bile habersiz...

Boş.luk

2009-05-12T20:00:00.000-07:00

Kız geldi ve adam gitti ..
Su akar yolunu bulur dendi ama hayatlar hep böyle yitti !
Su kirli aktıysa ya ? diye soru yöneltti kimisi..
Sonucunda darağacına sürüklendi hep bir yenisi!
Sormak hata bu hayta hayatta..
Özgürlük düşman uçurumlu yalnızlıklara
Kapım kapalı hep böyle kazmalara!
Yapma ey ölümü kazan !
Kalmadı yüreğimde ne kan ne de derman!
Kalmadı bende ne yürek ne de bu suskun adam!...

Hayat mor benekli rüyalar kadar güzel olsaydı n'olurdu ?
Sen bana gelsen işte gerçek hayat bu olurdu!...

İkilemelere Tekerlemeler

2009-05-08T23:38:00.001-07:00

Tincik tincik şirince tinler
İncik incik buruk buruk incelikler
Mor mor kapalı kanlı akasyalı eller
Seni bekler küçük küçük apayrı umutlu beyinler...

Yüzsüz yüzsüz yüzüme bakıp içimde yüzen hüzünler
Bomboş boşluklarda kalmış boş boş kovalayan bülbüller
Kapana sıkış sıkış tıkılmış fare beyinli kertenkeleler
Kovalar kelebekleri kelle paçadan düşen kel beyinliler!

Savaş barış anlamadan aklıma düştü bam bam
Kapıları kapattılar ve düşünce yakaladı beni doyumsuz yamyam
Koydu bir kazanın içine büzüm büzüm büzüldü içinde rengarenk oyam
Götürdü apayrı dünyaya koştura koştura gül kokulu goncam!

Yapış tıkış kaldım yapayalnız küçücük pansiyon odalarında
Ordan burdan aldım ve sattım satılmış saatçi dükkanında
Ekmek parası gelmeliydi ekilmiş her emeğe bir çatının altında
Sığındım dinlenmeye ,sövdü konuşan ayaklarıma yopyorgun yorganın altında!

Kanadını açan her kuş kan kaybından kana kana su içti
Yapıştrılan her tokat yaptığı kelemlere bir çift iğne iplikti
Dikişleri dik dik bakan gözlere birer birer biriken kirpikti
Kipkirli geldi emir kipleri ve Ay'a ayırdı ayrılan yollara yapılan çirkefi!

Sonra son buldu çirkefliği ve çir çir pişman oldu yalvardı kelebeğe
Aydınlığı Ay'dan utandı karanlığa büründü kardan düşen her bir taneye
Yine yinelendi yalnızlıktan gelen yalın bir hal buruşmuş üzüşmelere
Kalemimin mürekkebi biter burda yap yap denip yapıştırılan küçülmüş kafiyeli kelimelere!

Umut

2009-05-08T23:37:00.001-07:00

Birden bire başladı işte..
Çevirdim kafamı ve gördüm gizli gülüşünü bir köşede...
Buldum , çarpıldım herşeyi duvara çarpmak üzere ...
üzüldüm , nedenini bilmeden en köşede ...
Yansan bana sana yandığım gibi ne isterim ki daha yeryüzünde ?
BEN :
Işığı kapadım aramıza mesafe girmesin diye..
Öylesine büyülü ki ne anlamın anlamı kaldı ne de hislerin tercümanı...
Benim aklım sen de kaldı...peşinde sürüne sürüne dolandı ..
Dondursam bana baktığın saniyelik anları ?
Sevsen...Sonsuza dek sevsen ...
Hatta sadece sevsen...
Bir de sarılsam...
Bir de göğsünde uyusam...
Tam kalbinin üstüne sırnaşsam..
Bir de herkese "eş.im" diye tanıştırsam ?
Bir de bir kızım olsa senden ?
Erkek olmasın...sana benzeyip de bir başkasının daha kalbini parçalamasın!
O da aldanmasın , sönmesin , bırakılıp gidilmesin , ölmesin , yokolmasın..
Bir köşede sana bakıp yandıkça kül olan ,kül oldukça tekrar parlayan ateşe dönüşmesin...
Başka insanlar benim gibi ölmesin!
Git gide başkalaşan hallere bürünmesin...
Sadece sen diye diye yangının orta yerinde torba gibi büzüşmesin !

Bir de...
Senin olsam ?
Beni "eş.in" diye tanıştırsan ?
bir ordan bir de burdan çiçekler toplasan ?
Göğsünde uyutsan...
Tam da kalbinin üstüne sırnaştırsan...
Kedi okşar gibi saçlarımı okşasan...
Bir kızımız olsa...
O bile bana benzediğinden seni yaksa...
Sonra desen...
"Kızımız olmasın..Başkalarını da benim gibi yakmasın!"...

Bir de...
Birbirimizin olsak...
Bir. olsak !
Başka kimseyi sormasak..
Duysak ama takmasak!
yansak ama yok olmasak?
duysak ama inanmasak?
Sevsek ama Susmasak!!!

Oyun.cak

2009-05-08T23:36:00.001-07:00

Soydum bütün gözyaşlarımı...
Aksine hayata açıklığa kavuşturdum haykırışlarımı
Kötü oldu karbondioksite oksijenin intikamı
Ve bütün bebeklere unutamayacakları kabus oldu silik silik boşlukları .

öldü.
döndü.
birden öldü ve yandan söndü.
baştan başladı ve sona vardı eşşeğin öküzü.
kelimelerin saklanışının kabahati büyüktü .
sakıncalıydı habersiz sönüşü .

yazık etti.
sığındı bir eşsiz limana küçük bir dalga köpüğü.
ve yine aksini istedi hayat büyük bir utanç vezniyle .
kapatılmış tüm defterler tekrar açıldı tımarhanelik krizlerle.
tımar ettiler ruhumu kendi hanemde.

ruhuna sülük gibi yapıştım ; evet.
sev beni diyei tutturdum ve fazla sıktım
her bakışından mana çıkardım ve hep benimsin sandım
bana göre seviyordun beni yoktu kaçışın.
benim her ihtimalim yüreksiz haykırışlarım .
ben yine susarım, tedirgin ettim.
hayatına girmeye çalıştım ama yine silerim akan yaşlarımı .
sen yeter ki üzülme ve bak yine öyle..
ümitlerim senin için inat sensizliğe!
ben seninleyim böyle ıssız gecelerde .
ısınıyorum senin mis kokulu hayalinle .
benden bunu da alma rica ederim..
bu bile fazla mı bana ?
bu kadar aşık olan bir kız fazla mı sana ?
ne işin olur aşkla meşkle bee salla salaa ...

Ruh

2009-05-08T23:34:00.000-07:00

Bana gelmeliydin güneşlerin ardından ...
Yüzümün her lekesinde acılarını görmeliydin bıkmadan
Her daim cevabı olmayan soruydun bana karşı sorulan
Aşkın olmayan haliydin :çekip giden ,ardına bile bakmayan !

Kavuşmuş iki yeşil ördek bir nehir ortasında
Ben çirkin ördek ;nasıl laik olurdum melek adama fani dünyada !
Yorulmuşum artık ,beklemekten çaresizce çamur dolu doğada ...
Uzun uzadıya koşan kelimeydin eksik kalmış cümlelerin ardında !...

Sonsuza kadar yaşanmışlık kokan bir aşk bendeki ..
Nedendir bu çoktandır yitirilmiş aşk hali sendeki ?
Bomboş dünyada dopdolu gözler miydi hislerindeki ?
Yoksa bana çoktan kazılmış bir kabir miydi gözlerindeki?

Hareketli denklerimleri çözdüm ,olmadı.
Yavaş yavaş doğrulmayı denedim bu yolda , tutmadı .
Yüzüme yüzünü kazıdım ,kaldıramadı .
Kapadım ellere ellerimi,tutunamadı !

Yapma dedim sana ! Gülme en naif hissinle..
Gizli gülüşlerini bana serptin en paramparça halimde !
Kelimelere sığındım sensizlik dolu evrende...
Onlar sarmaya çalıştı yüreğimi bitmiş bedenimde...

Sonra ;
Bana baktığın her saniye ölümü getirdi Azraille!
Azrail ,uzak senin yakın olan kılığına girmiş elinde bir demet gülle!
Ben yürüdüm yanına utanmış bir halle .
Sonra senin yapmadığını yapıp tuttu elimden aşk dolu gözleriyle...

Paranoya

2009-05-08T23:32:00.000-07:00

evet . yine başladık .
yavaşladık ve yavşadık karanlığa .
aslında kaçtık ama kovaladı sonunda
"-tık ve -dık" mı ?
kim ? kim var benden başka orda?
korkuyorum dedikçe
kaçtıkça
sordukça
kapattıkça diğer hislere duyumları
çatlaklarımdan girmeyi başarıyor onlar

onlar ?
kim onlar?
kimdiniz?

hangi gezegenden niye geldiniz?
sapıtıp bütün kilimleri bana mı serdiniz?
hangi yüze maskeydiniz?
hangi kitabın kurgusu ,
hangi düzenin baş tacıydınız?

gelmeyin üstüme
kapatıp bir odaya muhtaç etmeyin kelepçelere
korkuyorum dedikçe anmayın adımı başka ellere
söylemeyin gereksizce
ve ben nerdeyim kiminle..
size ne benden ve ben şimdi ne yapmalıyım biçare
kendimi atıp yatağın altına korumalı ellerimle
her titreme yeni bir korkuya anne
ve ben yine sensiz kaldım bu gece...

gece .
karanlıkla eğlencede.
ve ben kapanmış bir elpençe
tamam ..yine başladık ..
"dık" ?..
kim var orda ?

Gece

2009-05-08T23:29:00.000-07:00

sabretmek lazım böyle işlere
hemen olmaz ki...
bazen kafanı kapatırlar başka düşüncelere
bazen de fırlatıp atarlar bir köşeye...

kimisi kitaplık
kimisi de tam bunları yaşamalık...
ama ne yapmalı susuyorsa ?

küçükken yırtıp baştan yaptığım karton evimdeyim şimdi...
şimdi mutluluğa sığındım...
ama o da kabullenemedi...
sonra bir yenisini denedim..
kendimi yineledim
"sükut-u hayalllerle yaşamayı kabulleneyim" dedim..
bu sefer de bedenim dışladı ,kaldıramadı...

"amaaa-nnnnn" dedim "ama"lara
sonra "hiç"lerle kaldım baş başa
kabullenmek zor ise bu kadar şimdi
neden deniyoruz ki bir yenisini ?

nerelerden gelip de gördüm üstü kar olmuş kentlere giriş levhalarını
şu şehre şu kadar kalmıştı bir kere...
ne "u dönüşü" vardı ne de bir kavşak...
uykuda şimdi bütün bu yolları yapan yavşak !

"yağcılarda inecek var" dedi bir züppe
bense bir kere daha atladım yeni bir kadere
artık kasmıyorum kendimi bir yenisine
bir fazlasını yaşar oldum başka bir kentte
bu aralar çok seyahat eder olmuştum belkide...

acelesi yoktu bu işlerin...
kabullenmek zor ise bu kadar şimdi
neden deniyoruz ki bir yenisini ?

zaman...

2008-06-10T03:31:00.000-07:00

kalemler tükenmek bilmiyor..sadece anlamları yaşamak istiyor bu ürkek kadın...
kadın ürkek..sönük kalmış yaşamın ürkütücü dalgalarına...
kadın..kadın ürkek
ve sadece anlatmaya çabalar
aşkı,bir ince ipi,gökyüzü ve yeryüzü arasındaki kalın çizgiyi...ve yaşamanın inancını...
ölümün soğukluğuyla mutluluğun ekşi tadının birleşince dilini yakmasını...
miğdeden kan çıkmasını sağlamasını...
ve seni..sen yanımda olup olmayan seni..
ürkek ...kadın çok ürkek...hiç bitmeyen,bittikçe tekrar başlayan bir şarkı...
ürkek bir kadının yüğreği ve uzun kıvırcık saçları...
acıyla köpürtüp kanla duruladığı...ve taşla sabunlandığı teninin masum kokusu..
sarılmak istediği adama uzanamaması ...
adam sevgilisiyle dibinde olmasına rağmen gözyaşlarını silmeye çabalamasındaki kan...
ve hayata tutunma çabası herşeye rağmen..
bir ince ip,gökyüzü ve yeryüzü
beyindeki acı,saf ve yıkıcı ama silik ama keskin ama soyut resimler
ama yine herşeye tutunma arzusu
ürkek kadın ..kadın acılı
kadın anne acılara
kadın gebe ölümlere
yeni doğan ölümler ve hergün büyüyecek ve sonunda ölücek ölümlere
doğum acısı sadece gıdıklama kalıcak ölümler doğurucak
kadın...ürkek kadın
yaklaştırmasın yanına aşkı
hayatı
ince ipi
ölümü
acıyı
saflığı
kadın...ürkek kadın...kadın ürkek
ve gebe ölümlere
adam unutmuş silmiş beyniinden
kadın ürpermiş...ürkekleşmiş bütün güçlülüğü
yaşama bağlılığı bir ince ip
saklar duygularını kadın
ellerinde çizgiler uzar inadına
ve kadın her geçen gün ikiz ölümlere gebe...
ölüm doğar büyür gelişir ölür ölüm..
kadın ürkek
ve ölümler beşiz
ölümler yediz
ölümler onuz..
onsuz ölümlere gebe
ürkek kadın..babası belli olmayan ölümler doğurur hergün...

Karşımda !

2008-03-27T09:56:00.000-07:00

konuşurum anlatmaya başlar gibi..
ama ne kelimeler yardım eder
ne de sağır kalmış dilim...
oysa ki dilediğimi söylemeye hak kazanmıştım o vakitte...
belkide...belkide dinleyecekti beni karşımdaki dev!
o ki gülümseyerek bekledi ağzımdan çıkacakları
sanki önceden kestirir gibi gülerdi içi şevkatli gözlerinin...
bense sanki mühür vurulmuş gibi dilime kekeleyip ,sustum...
kafam eğikken kaldırdım yavaş yavaş...
iyice kalktı...kalktı...
boynumu ağrıtacak açıya geldiğinde
gözlerim olması gereken yere vardı...
bir devdi karşımdaki
acının mutluluğunu tatmış
sesinin en deriniyle bağırmış
boynunda darağacı ipinin iziyle...
denizlerin selvisi bir dev!
bense..konuşurum anlatmaya başlar gibi...
gözlerim..
boynumu acıtacak açıda...
varması gereken yerde..
o ise...Karşımda bir dev!...

SUÇ

2008-03-16T06:52:00.000-07:00

sabitlenmiş kararların dışında ne kadar yolculuğa savrulabilinir anlamak zor...konuşulcak kelimeler yitirilmişken beyinde belkide bilinç altında saklanmaya muhtaçtı duygular.
konuşmak zor
anlamak
gözlerine bakıp söylemek hisleri
meraklanma...sen dillendirmesende fiillendirir bedenin
her damla ter akarken alnından anlatir bilincinin altını
anlatmak isterim
sormak isterim
avuçlarında sıkılı kalmış bir kumaş neyi anlatır
hangi cinayetin kanıtıdır ve
neyin yanıtıdır gidişin?

Kar

2008-02-26T15:31:00.000-08:00

Seller geçer içinden.
Umutsuzca dünyaya bakarken,
Bir damla yaş süzülür gözünden.
Sular birikmiş seni boğmaya hazırlanırken...

Herşeye rağmen yansır suya
Görmek istemediğin götüntün;kara.
Saf bir su gibi görünse de yaşam,
Dalgalanıp coşmaya hazır bir denizdir aslında...

Herşeye rağmen yansır suya
Rengi değişir acıtan siyaha.
Aslında saflıktan başlayan
Bir yolculuktur maviye doğru akan...

Su dolu bir şişe içinden
Bakarken gökyüzüne merakla,
Gözyaşlarınla tuzlatırsın saf suyu.
Belki de en önemlisi buydu...

Yorulursun saflık içinde yüzerken
Bembeyaz kalbin ağlarken İ
çinden gelen sesler
Armoniye birer bombayla
Ses dalgası yapar saf suya...

En iyisi anlatmak akan suya
Yansımana bakmadan.
Sesi eşliğinde,
Uygun notayla,
Ağlamak saf suya...
Çıkmak derin renk yolculuğuna...

ölüyor...

2008-02-05T17:22:00.001-08:00

korkuyor o simdi benden...delicesine...yeniden cekecegi cektirecegi acilardan...korkuyor laflarimdan cekilmezligimden...beni kazanmanin sevincinden..nerede yanlisimm???sevmek miydi sucum...hücreyi hak ettim ben...birdaha asla konusmucam...5 yasindaki cocuk suskunsa kirilir...bana ay yüzlüm derdi ya iste simdi bakin...gözyaslari hic duruyor mu?
duyuyorsan beni ey günes yalvaririm ses ver...
ben artik direticek gücümü yitirdim...
istemekten utandigim seyi yaptim...
ama seni görecek imkani aldin elimden.
unutursan beni birgün yalvaririm söyle ki
artik nefret edeyim senden
yalvarırım ses ver de ki
unutma cabasindayim
dinsin gözyaslarim
ses ver deki
sus sadece sus
yasayalim...
dinsin Ayin gözyaslari..

...

2008-02-05T03:44:00.000-08:00

Ayrılık....Neler getirir bilmiyorum acidan ve özlemden baska...ama neler götürecegi gün gibi ortada...Neler olur biliyorum...ve ilk defa bir soruya "bilmiyorum" cevabini vermeyi bu kadar istedim...bu kadar özledim...ve bu kadar nefret etmedim...bilmek istemiyorum hicbirseyi...simdi ileride onunla ayni yerde uyuyamayacagimi,sarilamayacagimi,onun yüzüne bakarken bile özleyecegim geceleri uykusuzllukla gecirecegimi,onun hayaliyle dahi uyuyamamanin getirecegi aciyi,ona yemek hazirlayamayacagimi,birlikte kavga edemeyecegimizi,oturup birbirimize sevisircesine bakamyacagimizi ve adimizi söyleyemeyecegimizi...en önemlisi de ben bir ask insaniyim...asik olmadan duramam...o benden herseyimi aldi....yeniden asik olucak yüregim var ama yeni askimi kaybettigimde bir eroinmanin krizi gibi titreyecek ne beden ne tuh ne de ellerimi birakti...simdi ben nasil asik olacagim?simdi ben nasil yasayicagim?kiminle konusacagim onunla konustugum gibi?ve ben neden baska bir erkek bana sarilirken onun beni nefesi gibi icine almasini hatirlamak zorundayim ki?neden neden ve neden isigimi kendim yaratmak zorundayim?

ben Ay'im...Ay isigini günesten alir...en büyük enerji kaynagi...heeyy günes!!!! sen yokken kimden alirim isigimi...insnalar geceleri benden isik beklerler...Ay kendini parlatamaz asla hep digerlerini düsünür...heyy günes!!gün senle dogar....yoksa dünya geceye gömülür...sen olmadan nasil aydinlatirim evreni?
Yalanci günes bulmaliyim...yalandan aydinlatmaliyim...ve simdi gidip yalandan isiklar toplamaliyim...Ta ki dünya yok olana kadar... her yere yetisip isik dagitmaliyim...

ay...

2008-02-05T03:36:00.000-08:00

yok olmak üzereyken omuzuna yüklenen gücsüz kilan o muhtesem kelimeler...simdi yokoldu gitti bu kadar ihtiyac varken...ahh yetse bir!bir yetse!...cok ihtiyacim var bu sefer...hadi abanin üstüme..ezip gecin beni..aglamak istiyorum kan akitircasina..doyamiyorum aglamaya...o kücük isik..o kücük ciglik..ey kücük yildiz!kaydigin yerden Ay'i getirir misin bana?bulamiyorum kendimi göremiyorum yüzüm..getitrir misin?ölüyorum onsuz alamiyorum nefes..arkadaslarimin hicbiri onay vermiyor bu kadar denli onlu yasamama..ama asik oldum iste duramiyorum..isigi olmadan göremiyorum...yüzü olmadan gülemiyorum...kelimelerrrr!yardim edin bana anlatamiyorum...